അമേരിക്കയിൽ നിന്ന് ഫോണിലൂടെ രാഗിണി പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ മദൻ ചെവിയിൽ ഉരുകിയ ഈയം ഒഴിച്ചതുപോലെ തോന്നി. അവന്റെ കവിളുകളിൽ കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.
“എന്താണ് സംഭവിച്ചത് മുന്നൂ? എന്തിനാണ് നീ ഇങ്ങനെ?” ഉമ ചോദിച്ചപ്പോൾ മദൻ കരയാൻ തുടങ്ങി.
“എല്ലാം അവസാനിച്ചു, ചേച്ചീ. അഞ്ച് വർഷം എന്നെ സ്നേഹിച്ചതിന് ശേഷം രാഗിണി മറ്റൊരാളെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.”
അത് കേട്ട് ഉമ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. “മുന്നൂ നീ രാഗിണിയെ മറന്നേക്കൂ. അവൾ നിനക്ക് അർഹയല്ല.”
ഉമ മദന്റെ സഹോദരഭാര്യയാണ്. അനിയനെ അവൾ സ്നേഹപൂർവ്വം മുന്നു എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. മദന്റെ അച്ഛൻ മുംബൈയിലെ ഒരു ചെറിയ പ്രാന്തപ്രദേശത്ത് സർക്കാർ ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. അവർക്ക് അവിടെ ചെറിയ വീടുണ്ടായിരുന്നു. മദന്റെ അമ്മ വീട്ടമ്മയാണ്. ജ്യേഷ്ഠൻ മഹേഷ് അവനെക്കാൾ 12 വയസ്സ് മൂത്തതാണ്. ഒരിക്കൽ മദനും മാതാപിതാക്കളും ജ്യേഷ്ഠനും ചില ആവശ്യങ്ങൾക്കായി മുംബൈയിലേക്ക് പോയി. അന്ന് വൈകുന്നേരം അവർ തിരിച്ചെത്തേണ്ടതായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ വൈകുന്നേരം ഛത്രപതി ശിവാജി ടെർമിനൽസിലെ ഭീകരാക്രമണത്തിൽ മൂവരും കൊല്ലപ്പെട്ടു. ആ സമയത്ത് മദൻ 11-ാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുകയായിരുന്നു. എഞ്ചിനീയറിംഗ് പഠിക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ മാതാപിതാക്കളുടെയും സഹോദരന്റെയും പെട്ടെന്നുള്ള വിയോഗം മൂലം അവന്റെ ഭാവി ഇരുളടഞ്ഞു.
സഹോദരഭാര്യ ഉമ മാത്രമാണ് അവശേഷിച്ചത്. ഉമയ്ക്ക് 5 വയസ്സുള്ള മകനും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഉമയ്ക്ക് സംസ്ഥാന സർക്കാരിൽ നിന്ന് ജോലിയും നഷ്ടപരിഹാരവും ലഭിച്ചു. എന്നാൽ അന്നൊന്നും മദനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നില്ല. എങ്കിലും പോകെപോകെ ഉമ മദന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും സഹോദരിയുമായി മാറി. മദൻ ഉമയെ അമ്മയെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു.
അതിനിടെ മദന് ഒരു നല്ല എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജിൽ മെറിറ്റിൽ പ്രവേശനം ലഭിച്ചു. ബീഹാറിൽ നിന്നുള്ള നിരവധി വിദ്യാർത്ഥികൾ അവിടെ പഠിക്കാനെത്തിയിരുന്നു. അവരിൽ രാഗിണി എന്ന പെൺകുട്ടിയും മദന്റെ ബാച്ചിൽ വന്നു. പഠനത്തിൽ അവൾ ശരാശരിയായിരുന്നു. അവളുടെ അച്ഛൻ പണം കൊടുത്താണ് പ്രവേശനം നേടിയത്. അവൾക്ക് അന്ന് സ്വന്തമായി എടിഎം കാർഡും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ആഡംബരപൂർവ്വം പണം ചെലവഴിച്ചു. ഇടയ്ക്കിടെ അവൾ തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെ ഹോട്ടലിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വിളിക്കും. സിനിമകൾ പോലും കാണിച്ചു. രണ്ടാം വർഷാവസാനത്തോടെ അവൾ മദനുമായി സൗഹൃദത്തിലായി അവർ ഒരേ ഗ്രൂപ്പിലായിരുന്നു. അതിനാൽ അവൻ രാഗിണിയെ പഠനത്തിൽ സഹായിച്ചു. മൂന്നാം വർഷമായപ്പോഴേക്കും അവർ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി അവരുടെ സൗഹ്യദം ക്രമേണ പ്രണയമായി വളർന്നു.
ഇരുവരും അമേരിക്കയിൽ എംഎസി പഠിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. മദൻ ഉമയോട് ഒന്നും മറച്ചുവച്ചില്ല. രാഗിണിയെക്കുറിച്ച് അവൻ അവളോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. സ്കോളർഷിപ്പ് ലഭിച്ചെങ്കിൽ തങ്ങളുടെ വഴി എളുപ്പമാകുമെന്ന് ഇരുവരും കരുതി. അമേരിക്കയിൽ പഠിക്കാൻ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപ വേണ്ടിവരും. എങ്കിലും രാഗിണിക്ക് ഒരു വിഷമവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. രാഗിണിയും മദനും എഞ്ചിനീയറിംഗ് പഠനം പൂർത്തിയാക്കി, പക്ഷേ സ്കോളർഷിപ്പ് ലഭിച്ചില്ല. സ്റ്റുഡന്റ് വിസയ്ക്ക്, വിദ്യാഭ്യാസം, താമസം, ഭക്ഷണം എന്നിവയ്ക്കുള്ള ഫണ്ടുകളുടെ ലഭ്യത ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടിൽ കാണിക്കേണ്ടിവന്നു. രാഗിണിയുടെ അച്ഛൻ അതിനുള്ള ക്രമീകരണങ്ങൾ ചെയ്തു. പക്ഷേ മദൻ വളരെ ആശങ്കാകുലനായിരുന്നു. ഉമ ഇക്കാര്യം മനസ്സിലാക്കി കാര്യങ്ങൾ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയി.
“മുന്നു പോകാൻ തയ്യാറാകൂ. ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്. നിന്റെ സ്വപ്നം തീർച്ചയായും സാക്ഷാത്കരിക്കും.” അവൾ മദനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ഉമ ഗ്രാമത്തിലെ കുറച്ച് ഭൂമി വിറ്റ് മദന്റെ അമേരിക്കയിലെ പഠനത്തിനായി ബാങ്കിൽ പണം നിക്ഷേപിച്ചു. രാഗിണിക്കും മദനും വിസ ലഭിച്ചതൊടെ അവർ അമേരിക്കയിലേക്ക് പോയി. അവർക്ക് വ്യത്യസ്ത സർവകലാശാലകളിൽ ആണ് പ്രവേശനം ലഭിച്ചത്.
ഭാഗ്യവശാൽ അവരുടെ കോളേജുകൾ ഒരു മണിക്കൂർ ഡ്രൈവ് അകലെയായിരുന്നു. കാലിഫോർണിയയിലെ സാന്താ ക്ലാര സർവകലാശാലയിലാണ് രാഗിണിക്ക് പ്രവേശനം ലഭിച്ചത്. കോത്തര ബെർക്ലി സർവകലാശാലയിലാണ് മദൻ പ്രവേശനം നേടിയത്. വാരാന്ത്യങ്ങളിൽ അവർ കണ്ടുമുട്ടി. താമസിക്കുകയും ചെയ്തു. മദൻ തന്റെ സഹോദരഭാര്യയോട് കാര്യങ്ങൾ തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു. രാഗിണി മാതാപിതാക്കളോടും അവരുടെ പ്രണയകഥ പറഞ്ഞിരുന്നു. ഉമയ്ക്ക് എതിർപ്പൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.
രാഗിണിയുടെ അച്ഛന് മദന്റെ കുടുംബ പശ്ചാത്തലം, പ്രത്യേകിച്ച് സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. സമ്പന്നനായ ഒരു പുരുഷൻ മാത്രമേ അവൾക്ക് അനുയോജ്യമാകൂ എന്ന് അദ്ദേഹം മകളോട് വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു. തുടക്കത്തിൽ രാഗിണി അതൊന്നും വലിയ കാര്യമാക്കിയില്ല. അവരുടെ ഇടപെടലുകൾ പതിവുപോലെ തുടർന്നു. വിവാഹം കഴിക്കാമെന്നും ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാമെന്നും ഇരുവരും വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
മാസ്റ്റർ ബിരുദം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം ഏകദേശം രണ്ട് വർഷത്തിനുശേഷം മദൻ ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങി.
അമേരിക്കയിൽ നിന്ന് മുംബൈയിലേക്ക് രാഗിണിയും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം പോയി. രണ്ട് ദിവസം അവൾ മദന്റെ വീട്ടിൽ വന്നു താമസിച്ചു. ഉമ അവളോട് ചോദിച്ചു. “നിങ്ങളുടെ ഭാവി പദ്ധതികൾ എന്താ?”
രാഗിണി പറഞ്ഞു. “ചേച്ചി ഞങ്ങളു ടെ മാസ്റ്റേഴ്സ് പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം ഒരുവർഷം കൂടി അവിടെ ജോലി ചെയ്യാമല്ലോ. ഒരു വർഷത്തെ ജോലിക്ക് ശേഷം ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വിവാഹിതരാകും. മദൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലേ?”
“മദൻ എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ വിവാഹശേഷം എന്താണ് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? ഇവിടെയാണോ അതോ അമേരിക്കയിലാണോ ജോലി ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?” ഉമ ചോദിച്ചു.
രാഗിണി പറഞ്ഞു. “എല്ലാം ഞാൻ മദനെ ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന് ശരിയെന്ന് തോന്നുന്നത് ചെയ്യട്ടെ.”
രണ്ട് ദിവസം ഉമയോടൊപ്പം മുംബൈയിൽ താമസിച്ചശേഷം രാഗിണി ബീഹാറിലെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. രാഗിണിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഉമയ്ക്ക് ആശ്വാസം തോന്നി. മകൻ രാജേഷ് ഹൈസ്കൂളിലായിട്ടേയുള്ളൂ. ഒരു മകനെപ്പോലെ തന്നെ തന്റെ അനിയനെയും അവൾ വിശ്വസിച്ചു. മറ്റൊരു വീട്ടിൽ നിന്ന് വരുന്ന അനിയത്തിയെക്കുറിച്ച് അവൾ ആശങ്കാകുലയായിരുന്നു. അവൾ എങ്ങനെയുള്ള ആളാണെന്ന് ആർക്കറിയാം. എന്നാൽ രാഗിണിയുമായി സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഉമയ്ക്ക് അൽപ്പം ആശ്വാസം തോന്നി.
അതിനിടയിൽ രാഗിണി വീട്ടിലെത്തി മദനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ അച്ഛഛൻ പറഞ്ഞു. “മോളേ ഞങ്ങളുടെ സന്തോഷം നിന്റെ സന്തോഷത്തിലാണ്. പക്ഷേ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം ആലോചിച്ചശേഷം തീരുമാനം എടുക്കൂ. മദനിൽ എനിക്ക് ഒരു തെറ്റും കാണുന്നില്ല. മദന്റെ കുടുംബവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ കഴിയുമെന്ന് നിനക്ക് ഉറപ്പുണ്ടോ?”
രാഗിണി പറഞ്ഞു. “മദന്റെ കുടുംബത്തിൽ ഒരു പ്രശ്നവും ഞാൻ കാണുന്നില്ല.”
“പക്ഷേ എനിക്ക് അവരെ കാണാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്.” അവളുടെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
രാഗിണി പറഞ്ഞു. “ശരി അച്ഛൻ പറഞ്ഞാൽ മതി. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കാം.”
“ഇല്ല ഇപ്പോൾ വേണ്ട. ഞാൻ പോയി കാണാം.” അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
ഏകദേശം രണ്ടാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞ് രാഗിണിയും മദനും അമേരിക്കയിലേക്ക് മടങ്ങി. ഇരുവരും അവിടെ ജോലി ആരംഭിച്ചു. എന്നാൽ അവരുടെ രണ്ട് കമ്പനികളും യുഎസിന്റെ രണ്ട് അറ്റങ്ങളിലായിരുന്നു. ഒന്ന് കിഴക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക് തീരത്തും മറ്റൊന്ന് കാലിഫോർണിയയിലെ പടിഞ്ഞാറൻ പസഫിക് തീരത്തും. രണ്ടും തമ്മിലുള്ള വിമാന യാത്രയ്ക്ക് ആറ് മണിക്കൂർ സമയം വരെ എടുക്കും. വീഡിയോ ചാറ്റിംഗ് മാത്രം.
ഇതിനിടെ ധനികനായ ഒരു ബിസിനസുകാരന്റെ മകനായ കുമാർ രാഗിണിയുടെ കമ്പനിയിൽ ചേർന്നു. അയാളുടെ പിതാവിന് മുംബൈയിൽ ജ്വല്ലറി ഉണ്ടായിരുന്നു. കുമാർ രണ്ട് കിടപ്പുമുറികളുള്ള അപ്പാർട്ട്മെന്റിൽ ആഡംബരപൂർവ്വം താമസിച്ചു. ഒരു ആഡംബര എസ് യുവിയും സ്വന്തമാക്കി. രാഗിണിക്ക് ഒരു ചെറിയ കാറും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ പ്രതാപമെല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ രാഗിണിക്ക് കുമാറിനോട് ഇഷ്ടം തോന്നി. ഒരു വാരാന്ത്യത്തിൽ അവൾ കുമാറന്റെ കാറിൽ ഒർലാൻഡോയിലേക്ക് പോയി. പിന്നീട് ഒരു ദിവസം അവൾ അവനോടൊപ്പം ഡിസി വേൾഡ് സന്ദർശിച്ചു. അതോടൊപ്പം മദനുമായുള്ള അവളുടെ സംഭാഷണങ്ങളും കുറഞ്ഞു വന്നു. കുമാറിനെ കുറിച്ച് അവൾ മദനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ അവരുടെ അടുപ്പത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞില്ല.
മദൻ കാലിഫോർണിയയിലെ ഒരു ഡിയോ അപ്പാർട്ട്മെന്റിലാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. ഫാസ്റ്റ് ഫുഡ് ഇഷപ്പെടാത്തതിനാൽ അയാൾ സ്വയം പാചകം ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം രാഗിണി അപ്രതീക്ഷിതമായി വിളിച്ച് ശനിയാഴ്ച്ച അച്ഛനോടൊപ്പം കാണാൻ വരുന്നുണ്ടെന്നും തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ വിമാനത്തിൽ തിരിച്ചെത്തുമെന്നും പറഞ്ഞു.
മൂന്ന് ദിവസത്തേക്ക് വേണ്ടി മദൻ വാടക കാർ ബുക് ചെയ്തിരുന്നു. അച്ഛന് താമസത്തിനായി തൊട്ടടുത്തു ഡിയോ അപ്പാർട്ട്മെന്റും വാടകയ്ക്ക് എടുത്തു. ശനിയാഴ്ച്ച മദൻ അവരെ വിമാനത്താവളത്തിൽ നിന്ന് വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടുപോയി. എല്ലാവരും അന്ന് വീട്ടിൽ മദൻ തയ്യാറാക്കിയ ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിച്ചു. രാഗിണിയുടെ അച്ഛൻ മദനോട് ഭാവി പദ്ധതികളെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
“അങ്കിൾ ഒരു വർഷത്തെ പിറ്റിക്ക് ശേഷം എനിക്ക് ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ടി വന്നേക്കാം. അത് ചേച്ചിയുടെ ആരോഗ്യത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. പിന്നെ എന്റെ കമ്പനിക്ക് മുംബൈയിലും ഒരു ഓഫീസ് ഉണ്ട്. അവർ എന്നെ അവിടെ അയക്കാൻ തയ്യാറാണ്.”
രാഗിണിയുടെ അച്ഛൻ “ശരി” എന്ന് മറുപടി നൽകി. ഇതിനുശേഷം രാഗിണി അച്ഛനോടൊപ്പം മടങ്ങി.
ഇതിനിടെ രാഗിണി പലപ്പോഴും വാരാന്ത്യങ്ങളിൽ കുമാറിനൊപ്പം പുറത്തു പോകാറുണ്ടായിരുന്നു. മദനുമായുള്ള വീഡിയോ ചാറ്റുകൾ നിലച്ചു. ആഴ്ചയിൽ അവർ ചെറിയ സംഭാഷണങ്ങൾ മാത്രമേ നടത്തുമായിരുന്നു. അതിനിടയിൽ രാഗിണിയുടെ ജന്മദിനം വന്നു.
മദൻ സമ്മാനമായി ഒരു പഴ്സ് അയച്ചു. കുമാർ സ്വർണ്ണ കമ്മലുകൾ അയച്ചു. കുമാറിന്റെ ബന്ധുവിന് ന്യൂജേഴ്സിയിൽ ഒരു സ്വർണ്ണ കട ഉണ്ട ഉണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛൻ കുമാറിനെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ രാഗിണി തനിക്കറിയാവുന്നതെല്ലാം പറഞ്ഞു.
യാദൃശ്ചികമായി ആ ശനിയാഴ്ച കുമാർ തന്റെ കാറുമായി അവളുടെ വീട്ടിൽ എത്തിയിരുന്നു. രാഗിണി അവനെ അച്ഛന് പരിചയപ്പെടുത്തി.
“അങ്കിൾ നമുക്ക് ഫ്ളോറിഡയിലേക്ക് പോകാം, നാളെ അവിടെ ഒരു റോക്കറ്റ് വിക്ഷേപണമുണ്ട്. നമുക്ക് റോക്കറ്റ് വിക്ഷേപണം കാണാം.”
അവർ മൂവരും ഫ്ളോറിഡയിലേക്ക് പോയി. കുമാർ വണ്ടിയോടിച്ചു. പപ്പ മുൻസീറ്റിൽ ഇരുന്നു. സംഭാഷണത്തിനിടയിൽ കുമാറിനോട് അമേരിക്കയിലെ ഭാവി പദ്ധതികളെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
“അങ്കിൾ ഞാൻ ഇവിടെ ഒരു ജോലിയുമായി സ്ഥിരതാമസമാക്കും അല്ലെങ്കിൽ ജ്വല്ലറി ബിസിനസ് ആരംഭിക്കും.” കുമാർ അവർക്കായി ഒരു ഫോർ സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നു. അവർ മൂന്നുപേരും ഒരേ മുറിയിലായിരുന്നു താമസിച്ചിരുന്നത്. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ റോക്കറ്റ് വിക്ഷേപണം കണ്ടശേഷം അവർ മടങ്ങി. രാഗിണിയുടെ അച്ഛൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ കുമാർ എല്ലാ വൈകുന്നേരവും ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് അത്താഴം വീട്ടിലേക്ക് അയക്കുമായിരുന്നു.
പപ്പ ഒരിക്കൽ രാഗിണിയോട് ചോദിച്ചു. “കുമാർ മദനേക്കാൾ മികച്ച ആളാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. നിന്റെ അഭിപ്രായം എന്താണ്?”
അവൾ പറഞ്ഞു. “കുമാർ തീർച്ചയായും നല്ല ആളാണ്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ സുഹൃത്തുക്കളാണ്. അവന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.”
പപ്പ പറഞ്ഞു. “കുറച്ചുകൂടി മുന്നോ ട്ട് പോയി അവന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് കണ്ടെത്തുക. എന്തുകൊണ്ടാണ് അവൻ നിന്നോട് ഇത്ര താൽപര്യം കാണിക്കുന്നത്?”
“പിന്നെ നിങ്ങളുടെ രണ്ട് സഹോദരിമാരുടെയും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി ഞാൻ ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപ ചെല വഴിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് മറക്കരുത്. മദൻ മുംബൈയിൽ ചേച്ചിയുടെ കൂടെ താമസിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നാണ് അറിഞ്ഞത്.”
അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ രാഗിണി മൗനം പാലിച്ചു. രാഗിണിയുടെ അച്ഛൻ ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങിയപ്പോൾ കുമാർ വിമാനത്തവളത്തിൽ വന്ന് അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിരുന്നു. രാഗിണിയുടെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് സമ്മാനങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു. ഇതിനിടയിൽ മദനുമായുള്ള അവളുടെ ബന്ധം വളരെ ചുരുങ്ങി. അവർ ആഴ്ചയിൽ ഒന്നോരണ്ടോ തവണ വിളിക്കുകയോ ചാറ്റ് ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഒപ്പം രാഗിണിക്ക് കുമാറുമായുള്ള ബന്ധം വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു.
അതിനിടയിൽ ഒരുദിവസം കുമാർ അവളോട് വിവാഹാഭ്യാർത്ഥന നടത്തി. “രാഗിണി നീ എന്നെ വിവാഹം കഴിക്കുമോ? പക്ഷേ ഞാൻ അമേരിക്കയിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.”
രാഗിണിക്ക് അമേരിക്കൻ ജീവിതശൈലിയും പരിസ്ഥിതിയും ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അതോർത്തപ്പോൾ ആലോചിക്കാൻ കുറച്ചു സമയം വേണമെന്ന് രാഗിണി പറഞ്ഞു.
ഇതിനിടയിൽ ഉമയ്ക്ക് ഹൃദയാഘാതം ഉണ്ടായതിനെ തുടർന്ന് ആശുപത്രിയിൽ അഡ്മിറ്റ് ആക്കി. ഇക്കാര്യം മദനെ അറിയിക്കാൻ ഉമ തന്നെ ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു. “മുന്നു എന്നെക്കുറിച്ച് വിഷമിക്കേണ്ട. ഇവിടെ എല്ലാം ഓക്കേ ആണ്.”
ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ മദൻ ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങി. മുംബൈയിലെ ഒരു അമേരിക്കൻ കമ്പനിയിൽ അദ്ദേഹത്തിന് നിയമനം ലഭിച്ചു. പോകുന്നതിനുമുമ്പ് അദ്ദേഹം രാഗിണിയോട് എല്ലാം പറഞ്ഞിരുന്നു. “ഞാൻ ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങുകയാണ് നിന്റെ പിറ്റിയും ഇപ്പോൾ അവസാനിക്കുകയാണല്ലോ. നീ എപ്പോഴാണ് ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങുക. അതോ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ?”
രാഗിണി ആശയകുഴപ്പത്തിലായി. അവൾ പറഞ്ഞു.” എനിക്ക് ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങാൻ പദ്ധതികളൊന്നുമില്ല. എനിക്ക് എച്ച്1 വർക്ക് വിസയും ലഭിച്ചു. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യാൻ കഴിയും. കുറച്ച് ദിവസത്തേക്ക് ഞാൻ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കാം.” കുമാറിനെ കുറിച്ച് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവനും ഇന്ത്യയിലേക്ക് പോകുന്നില്ല. കൂടാതെ എച്ച്1 വിസയും ലഭിച്ചു.”
കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാതെ മദൻ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി. മദൻ തന്റെ ചേച്ചിയുടെ കൂടെ മുംബൈയിലായിരുന്നു.
അതേസമയം രാഗിണിയുടെ മാതാപിതാക്കൾ കുമാറിനെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ രാഗിണിയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ക്രമേണ രാഗിണിയും കുമാറും പ്രണയത്തിലാകാൻ തുടങ്ങി. കുമാർ അമേരിക്കയിൽ ഒരു വലിയ വീട് പോലും വാടകയ്ക്കെടുത്തിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ മദൻ ഫോണിലൂടെ ചോദിച്ചു, “രാഗിണി ഇന്ത്യയിലേക്ക് വരുന്നതിനെക്കുറിച്ചും നമ്മുടെ വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചും നീ എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നത്? പെട്ടെന്ന് ഒരു തീരുമാനം എടുക്കുക?”
രാഗിണി പറഞ്ഞു. “എനിക്ക് ഇന്ത്യയിലേക്ക് വരാൻ കഴിയില്ല. നിനക്ക് അമേരിക്കയിലേക്ക് വരാമെങ്കിൽ നമുക്ക് വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാം. ഇനി തീരുമാനിക്കേണ്ടത് നീയാണ്?”
“എന്റെ ചേച്ചിയെ ഇവിടെ വിട്ടിട്ട് പോകാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.”
“പിന്നെ എന്തിനാണ് തർക്കിക്കുന്നത്. നമുക്ക് പിരിയാം.” രാഗിണി പറഞ്ഞു
കുമാർ രാഗിണിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ആധിപത്യം സ്ഥഥാപിച്ചു എന്ന് മദന് മനസ്സിലായി. കുമാറിനെ കുറിച്ച് അവൻ തന്റെ ചേച്ചിയോട് സൂചിപ്പിച്ചു.
അവൻ കരയുന്നത് കണ്ട് ചേച്ചി പറഞ്ഞു. “മൂന്നു രാഗിണിയെ വിളിക്കൂ. ഞാൻ അവളോട് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാം.”
മoൻ ഫോൺ ഡയൽ ചെയ്ത് ഉമയ്ക്ക് കൊടുത്തു. രാഗിണി എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന് ഉമ ചോദിച്ചു. രാഗിണി പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് ഇന്ത്യയിലേക്ക് വരാൻ കഴിയില്ല. മദൻ ഇങ്ങാട്ടും വരില്ല. ഞാൻ എന്റെ ജീവിത പങ്കാളിയെ ഇവിടെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയാണ്. മദനോട് അതുപോലെ ചെയ്യാൻ പറയൂ.”
“രാഗിണി മദൻ നിന്നെ ഓർത്തു കരയുകയാണ്. ഇങ്ങനെ എളുപ്പത്തിൽ അഞ്ച് വർഷത്തെ സൗഹൃദവും സ്നേഹബന്ധവും ഇല്ലാതാവുമോ? നീ ഒന്നുകൂടി ആലോചിച്ചു പറയൂ.”
രാഗിണി പറഞ്ഞു. “ഇനി സമയം കളയുന്നത് മണ്ടത്തരമാണ്. മദനോട് ബുദ്ധിപൂർവ്വം പെരുമാറാനും പുതിയ പങ്കാളിയെ കണ്ടെത്താനും പറയൂ.”
ഫോണിന്റെ ഇരുവശത്തും കുറച്ചു നേരം നിശബ്ദത പരന്നു. പിന്നെ ഉമ ചോദിച്ചു, “മദനോട് എന്താണ് പറയേണ്ടത്?”
അത് കേട്ട് രാഗിണി ദേഷ്യത്തോടെ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
ഈ സമയം ഉമ മദനോട് പറഞ്ഞു “മുന്നു രാഗിണിയെ മറക്കൂ. അവൾക്ക് കുമാറിനെ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു. അവളെക്കാൾ മികച്ച ജീവിത പങ്കാളിയെ നിനക്ക് ലഭിക്കും. അവളെ പോകാൻ അനുവദിക്കൂ.”
